مطالب برای 1392 سال » هیئت جودو و دفاع شخصی منطقه آزاد ماکو

آمار مطالب
یک ساعت پیش: 0
امروز: 0
این ماه: 0
کل: 376
کل نظرات: 101
آمار کاربران
یک ساعت پیش: 0
امروز: 0
این ماه: 4
کل: 206
بن شدگان: 0
جدیدترین عضو: HarondZiga
تکنیک برتر جودو
تکنیک برتر جودو
من جودو را دوست دارم
کودک جودوکار
تکنیک برتر جودو
» مطالب برای 1392 سال
rss

جناب آقای زائر صلاحی 

 

 

 

کسب مدال نقره در مسابقات کشوری پیشکسوتان جودو ایران و راه یابی به مسابقات امارات را بر شما و هیئت جودو و دفاع شخصی ماکو تبریک میگوئیم

  • نظرات: 3

حرکات موزون ، هماهنگ، آرام و یکنواخت در جودو را کاتا گویند

 

 

 

 

 

 

از دیدگاه من اجرای اوچی کومی (تمرینات تکراری) جزئی از کاتا می باشد. اوچی کومی معمولا” همراه با اوکی بصورت سرپا انجام می شود.

در ناکه نو کاتا غیر از تمرینات کاتامه وازا ما حریف را (اوکی) 9 بار از زمین بلند کرده و در همان محل قبلی که بوده با یک حرکت کوچک اضافی سرجای خود می گذاریم و یا پرتاب می کنیم. ووقتی که حریف بحالت اولیه خود برمی گردد می توان نام آن را کشش گذاشت. و نکته مهم این است که در کاتا می توان رندری هم اجرا کرد، پس می توان گفت که کاتا شالوده ای از اوچی کومی و رندری می باشد که با هماهنگی کامل صورت می پذیرد.

رندوری (یا تمرینات ازاد ) یک نوعی از کاتا است و در واقع پروفسور “کانو” اسم آنرا “ناگه نو” کاتا گذاشت و اسم “کاتامه نوکاتا” را رندری بدون کاتا گذاشت . لذا می توان این مطلب را عنوان کرد که این دو نوع کاتا قبل از هر نوع رندوری اجرا می گردد. خیلی از باشگاهها امروزه اجازه نمی دهند که هنرجو تمرینات آزاد (Free Practice) تحت عنوان تمرینات کنترلی (کاتا) داشته باشند در صورتیکه این امر به هنرجو این امکان را می دهد که تمریناتی سالم و مطمئن و خارج از هرنوع آسیب دیدگی داشته باشد.

ما نمی خواهیم این را عنوان کنیم که تمام تکنیکها در این دو نوع کاتا بصورت اوچی کومی و یا رندوری مورد استفاده قرار میگیرد و می توان به این مطلب اشاره کرد که بعضی از تکنیکهای پا به جهت آسیب رساندن به پاها و یا سایر اعضاء بدن در شیایی و حتی رندوری مورد قدغن قرار گرفته اند و در صورتیکه در کاتا تکنیکی را نداریم که قدغن و ممنوعه باشد.
وقتی که من جودو را در انگلیس شروع کردم تکنیکهایی برای مبتدیان بود که اجرای آن قدغن بود همانند تکنیکهای پرتابی Sute-Mi. اولین جراحت و آسیب دیدگی من توسط کسی صورت گرفت که سعی می کرد تا تکنیک Sute-Miwaza را که در نمایشهای جودو دیده بود را برروی من اجرا کند. وبعد از گذشت سالیان دراز از این نوع آسیب دیدگی هنوز هم با این جراحت مشکل دارم و موافق این نظریه و تئوری هستم که هر تکنیکی بایستی در خور و مناسب هر رده کمربندی باشد.

پروفسور کانو نیز همچنین از کاتا بعنوان “گرامر جودو” و از رندوری بعنوان “مبارزه” نام می برد. رندوری موقعی مورد سوء استفاده قرار می گیرد که با شیائی در آمیخته گردد. مواقعی . از رندوری بایستی استفاده شود که شما بخواهید از تکنیک شگرد خود استفاده کنید. وقتی که بخواهید از تکنیک شگرد خود جهت اجرای تکنیک دیگر استفاده کنید می توان نام آنرا تکنیک ترکیبی گذاشت. پس بایستی همواره تکنیکهایی را کار کنیم و یا تمرین کنیم که در آن ضعیف هستیم و توانایی اجرای آنرا در رندوری وشیایی نداریم.

در تمرینات رندوری ما بایستی همیشه خود را در اختیار کامل حریف بگذاریم و موقعی که ما هم بخواهیم از تکنیک شگرد خود استفاده کنیم بایستی حریف به ما اجازه اجرای تکنیک بدهد (پس این خود یک کاتا محسوب می شود). در حین مبارزه و یا رندوری، حریف ما بایستی این تفکر را داشته باشد بعنوان یک حریف و نه بعنوان یک دشمن و موقعی ما در رندوری بازنده و مغلوب می شویم که با روش و رفتار مناسب کار نمی کنیم.

وقتی از یک رندوری خیلی سخت به یک رندوری مشکل تر می رویم از ایجاد حرکات اضافی همانند پرش و گارگیری بد و غیره بایستی خودداری کنیم. پس این نوع از رندوری را که خیلی اصولی باشد را در کاتا مشاهده می کنیم، حتی در تمرینات و اجرای حرکات در کاتا یک نوع مبارزه وجود دارد. البته مبارزه سخت که ما بایستی از این نوع مبارزه سخت و خشنی که در کاتا به وجود می آید خودداری کنیم.

اگر دو حریف در مهارتهایشان با هم برابر هستند و دارای مقدار اندکی روح مبارزه ای هستند، آنها می توانند برای اجرای اولین تکنیک ایپونی خود مبارزه کنند و بعد برای جلسه تمرینی بعدی می بایستی مبارزه واقعی خود را انجام دهند. البته توجه گردد که صحبت از مبارزه ، شیایی و یا مبارزه خصمانه نیست و در بعضی از مبارزات جودو باید از فورمهای خاصی باید پیروی کنند به اسم Yu-Kei-Ko.

آنچه که در بالا به آن اشاره گردید رندوری و یا اجرای حرکات کاتا در قالب رندوری بود. حال به این نکته باید اشاره کرد که شیایی چیست و چه ارتباطی با کاتا دارد. آیا می توان کاتا را بعنوان شیایی نیز مبارزه کرد؟ باید به این نکته مهم اشاره کنیم که شیایی هم جزوی از کاتا هست. که این شیایی قدم مبارزات در سطح بسیار بالا و حتی المپیک را در بردارد.

حال به این نکته برخورد می کنیم که چرا شیایی می تواند بعنوان کاتا آموزش داده شود؟ بیشتر هنرجویان جودو را بخاطر دفاع شخصی آن یاد می گیرند و لذا هنرجویی که می خواهد دفاع شخصی را یاد بگیری بایستی اول کاتا را آموزش ببینید.
در آغاز و شروع جودو به لیست و اسامی تکنیکهای جودو بعنوان یک محور جهت تمرین مطرح گردید که این اسامی و فهرست جهت مطرح کردن جودو بعنوان یک ورزش بین المللی مورد احتیاج و لازم بود اما هیچوقت از جودو بعنوان دفاع شخصی آموزش داده نشد،‌چون دفاع شخصی برگزیده شده از جودو بود.

با کمی دقت و مطالعه بیشتر من فکر می کنم که کاتا نیز نمی تواند از تکنیکهای جودو سرپیچی و خارج گردد، پس کاتا می تواند بعنوان یک اصول بنیادی Ji-a-Kyoei مشاهده گردد.

حال اجازه بدهید تا بیشتر به جزئیات کاتا بپردازیم.

متاسفانه کاتا در غرب تا این زمان زیاد مطرح نگردیده است، مسائلی که باعث عدم پیشرفت کاتا در غرب گردید می توان به ترجمه تحت الفظی لغات کاتا به زبان انگلیسی اشاره کرد، حتی موقعی که آقای T.P.Leggectنویسنده کتاب کاتا در کتاب خود از کاتا بعنوان “نمایش فورم” اشاره می کند خود این عنوان بحث برانگیز است گرچه من خود به نوبه خود از ایشان بعنوان یک نویسنده خوب یاد می کنم و مورد احترام خود من هم هست ولی نمایش فورم به اسم کاتا برای کاتا شایسته نیست. کاتا فورم و یا نمایش نیست. برای اجرای نمایش فقط به چند دقیق وقت نیاز است و برای اجرای این نمایش مستلزم وقت گذاشتن زیاد نیست ولی کاتا نمایانگر ساعتها و حتی روزها کار سخت می باشد که در قالب کلمه “فورم” یا “قرارداد” گنجانیده نمی شود. حال اگر تمرینات کاتا بعنوان فورم نام گذاری گردد می تواند یک “فورم نجیب” نام گذاری گردد.

همچنین می توان از نام گذاری کلمه فورم و یا قرارداد برای کاتا ایراد گرفت بنظر من کاتا شامل تمام حرکاتی می باشد که به تکنیم ختم می شود، هدایت، راه مسیر، و موقعیتها بروی تاتامی حتی دستور و الهام گرفته از تکنیکهای جودو می باشد، احترام در کاتا نمی تواند فورم ویا قراردادی باشد و حتی Taci-rei (ادای احترام ایستاده) در ابتدا وانتهای کاتا و یا za-rei (ادای احترام نشسته) نمی تواند قراردادی باشد.

هیچ مهم نیست که نوع اجرای کاتا در چه مرحله و سطحی است اگر من برای اجرای یک تکنیک خاصی به روی تاتامی بروم قرارداد در نظر نمی گیرم چون در فورم و قرارداد احترام گذاشتن می بایستی در ابتدا و انتها صورت گیرد ، در صورتیکه من در وسط کار به روی تاتامی وارد شدم و من فقط بعنوان رعایت نکات اخلاقی در جودو این کار را انجام می دهم نه بصورت یک قرارداد.

هرکدام از تکنیکهای کاتا دارای داستانی طولانی هستند که اجازه بدهید ما از بحث دراین مورد چشم پوشی کرده و در مورد کاتا بطور عمومی و کلی صحبت کنیم.
من قبلا هم عنوان کردم که در تمرینات کاتا، اگر به طور خیلی مختص نگاهی گذار به تمرینات کشورهای شرق داشته باشیم به این نتیجه می رسیم که آنها بیشتر به کاتای واقعی می پردازند. کلاسهایی وجود دارد که در آنجا به نحوه صحیح آموزش کاتا می پردازند. در بعضی از کشورهای شرق آنها در نیروی دریایی به اسم Royal به اجرای کاتا می پردازند. آنها در نیروی دریایی اسلحه های فرضی و مصنوعی داشتند که همراه با این اسلحه ها به کوهها می رفتند و چیزی که برای آنها مشکل آفرینی و دردسر ساز شد این بود که با این اسلحه های فرضی در دامنه کوهها چکار می بایستی بکنند و این اسلحه ها و نیزه ها برای آنها دست و پا گیر و مزاحمت ایجاد می کرد و بعدا به این مسئله پی بردند که اجرای حرکات کاتا می تواند جایگزینی باشد برای حمل اسلحه و نیزه های خود لذا به کاتا بیشتر پرداختند و کاتا جایگزین اسلحه های آنها گردید. در تمرینات کاتا همه چیز واقعی است و هر کسی حتی افراد مبتدی می تواند بدون ریسک زیاد به اجرای این تکنیک ها بپردازد. در کشورهای شرقی وقتی افراد نظامی از اسلحه برای یادگیری و حمله استفاده می کردند در بعضی مواقع بصورت غیرعمدی به حریف خود صدمات جانی وارد می کردند و اینگونه بود که از کاتا استفاده گردید جهت ممانعت از این نوع ضایعات جانی.

جودو بعنوان یک هنرورزی شکل گرفت و برای حفظ این “سنت” ما به کاتا احتیاج پیداکردیم. پس آیا میتوان گفت که کاتا نیز یک نوع سنت است؟ این خود یک نوع کلمه دیگری است که جای بحث زیادی دارد ولی اجازه بدهید از این مسئله گذری داشته باشیم و به اجرای عملی و بی نقص کاتا بپردازیم.

ما بایستی نگاه و دید عمیقی داشته باشیم به آنچه که پروفسور کانو به آن اشاره کرده که جودو باید چگونه باشد و اما یک مسئله مهمی که خود استاد کانو نیز به آن توجه داشت مسئله “Safe” سالم و سلامت و بی خطر بودن در جودو است. و هر چیزی که سلامت فرد جودو کار را به خطر بیاندازد جودو نیست.

برای ایجاد بی خطری و سلامتی در جودو بعضی از تکنیکها در جودو ممنوع گردید، که این امر باعث ایجاد قوانینی درست در رندوری گردید. این نوع تکنیک ها بالقوه جزو تکنیکهای خطرناک هستند، همانند قفل کردن پاها ، آرنج و غیره لذا بایستی شامل حرکاتی گردد که اوکی را بی خطر و در امان نگه می دارد، لذا در تکنیکهای که از کاتا استفاده می شود فرد احساس امنیت و آرامش بیشتر می کند. چیزهایی که بطور ساده در تکنیکهای کاتا قابل چشم پوشی هستند، حرکاتی است که فرد حمله کننده (توری) و اوکی بایستی یاد بگیرند. برای مثال در کمیته نوکاتا و گوشین جوتسو، اوکی بایستی یاد بگیرد که چگونه از چاقو، چوب و اسلحه استفاده کند. توری نیز بایستی علاوه بر یادگیری دفاع اسلحه ها، دفاع بدون اسلحه مثل لگد زدن، مشت زدن و یا ازپشت حمله کردن را هم یاد بگیرد.

علاوه بر نکات بالا که عنوان شد بهتر است به فهم و دانش جودو نیز اشاره ای گردد که تحصیلات آکادمی در جودو خود حائز اهمیت است. اگر تحصیلات آکادمی جودو می توانست وسیعتر گردد (که همچنین نیز هست) ما می توانیم عضو و هنرجویان زیادی را برای اموزش جودو بپذیریم.

برای مثال ما می توانین مشاهده کنیم که حمله ryo-te-tori و یا kine-no-kata و Go-shin-Jutsu در هر کاتا برای هر کدام از حملات جوابهای متفاوتی وجود دارد، بنابراین برای تمرین این نوع کاتاها ما یاد می گیریم که بیشتر از یک راه برای جواب به حملات وجود دارد. و این خود بوجود نخواهد آمد مگر با وجود تحصیلات آکادی در جودو و کاتا.

ما همگی واقف بر این مسئله هستیم که باید برای یک پرتاب خوب در جودو و یا کاتا چقدر باید کوشش و تمرین فراوانی داشته باشیم (to kui-nage-waza) ما بصورت سنتی آموخته ایم که بایستی هزاران بار تکنیک اوچی کومی را اجرا کنیم و چقدر مشکل تر خواهد بود که بخواهیم همین تکنیک را در مسابقات خود به اجرا بگذاریم.

تکنیک هایی که در کاتا اجرا می گردد، اول می بایستی هم تعادل خود را حفظ بکنیم و هم از صدمه پذیری چه بخود و چه به حریف مقابل جلوگیری کنیم و در بیشتر شرایط بایستی نه تنها حفظ تعادل نماییم بلکه بایستی زیبایی کار را نیز به نمایش بگذاریم که این امر کار ما را دوچندان مشکل تر خواهد کرد و این باز مستلزم دانش و تحصیلات آکادمی فراوان در جودو و کاتا می باشد ، پس به طور خلاصه می توان عنوان کرد که تمام تمرینات در جودو اجرای کاتا است که خودبخود کاتا دارای سیستم کاملی می باشد.

کاتا و المپیک

استاد josp suinth از من یه سوال پرسید که در مورد کاتا در جودو و المپیک مطلبی را بنویسم من خود توسط چندین مربی بین المللی جودو یاد گرفتم که اگر شما می خواهید در سطوح مختلف المپیک برنده شوید لزومی به یادگیری کاتا نداریم چون کاتا باعث تلف کردن وقت شما خواهد بود ، شما بعنوان یک مربی بهتر است به هنر جوی خود نحوه تمرینات بدنسازی ، دویدن و رندوری در مقیاس خیلی وسیعی آموزش بدهید. اجرای کاتا موقعی به درد می خورد که سن شما افزایش یابد. و من کاملا مخالف این تئوری هستم.

برنده شدن در مسابقات و سطح مختلف المپیک:

من با بیان این مطلب شروع می کنم که اگر شما فقط در فکر پیروزی در سطوح مختلف المپیک باشید، هیچگونه اجباری برای آموزش کاتا وجود نخواهد داشت، اگر برای یادگیری کاتا به تکنیکهای اسامی آن توجه کنید خواهید دید که معنی واقعی “برنده شدن” در سطوح مختلف جودو در خود تکنیکهای کاتا است. حال من این سوال را دارم که معنی واقعی برنده شدن در سطح مختلف المپیک چه چیزی است! من ممکن است اشتباه کنم که فقط یک نوع الکمپیک داریم. پس مدال آوری در سایر مسابقات جهانی،‌اسیایی و غیره به چه مفهومی است؟ آیا اینها ارزش ندارند؟ در بعضی ازمسابقات فرد برنده فقط می خواهد اسمش برروی کاپ مسابقه یا جام حک گردد، پس انداختن مدال به گردن دلیل بر برنده شدن نیست؟

بیشتر مردم از آنجایی که می دانم ،‌افتخار می کنند که در سطوح بین المللی شرکت کرده اند حتی بدو اینکه مدالی کسب کنند و حتی بعضی ها هم افتخار می کنند که بصورت غیررسمی اجازه شرکت در مسابقات به آنها داده شده است. پس همانطور که مشاهده می گردد سطح افکار و انتظار هر فرد از مسابقه می تواند خیلی متفاوت باشد. اگر ما فقط دنبال گرفتن مدال المپیک باشیم بیشتر از جودو و

حتی خودمان ناامید و مایوس خواهیم شد و از نحوه تمرینات خود نیز ناراضی خواهیم بود و این افراد ناراضی بودن را در تکنیک ها جودو پیدا می کنند در صورتیکه تکنیک های جودو کامل و بدون نقص هستند.

بعضی از جودوکاران هرگز به فکر مدال آوری و کسب مدال در مسابقات نیستند که در اینجا وظیفه مربیان این خواهد بود که به این افراد استعداد و توانائی های خود را به آنها گوشزد کنند .

برای اینگونه افراد که هم از مدال آوری نا امید هستند و هم آنانی که به فکر مدال آوری نیستند باید یادآوری گردد که لزومی به terminaogy ژاپنی ها ندارند و لازم نیست که این افراد تمام تکنیک های جودو را بدانند . اگر شما میخواهید در یک شگرد پرتابی یا تکنیک خاک متخصص گردید نیازی به یادگیری کل تکنیک های جودو ندارید و فقط میتوانید یک قسمت ا کاتارا فرا بگیرید و در آن قسمت کاتا متخصص گردید .

خیلی جالب است که از مربی خود بشنوید که کلید نجات این است که برای قهرمان شدن باید تعداد کمی از تکنیک های جودو را یاد بگیریم و برای قهرمانی نیازی به زوایای دیگر جودو نیست و برای قهرمانی خیلی چیزهای دیگری در زندگی است که لازم به یادگیری نیست .

پس ما برای برنده شدن در مسابقات المپیک جودو و جامعه به چه چیزی نیاز داریم ؟

یک ماشین و یا یک کامپیوتر دارای تمام اطلاعات و فایل ها است و اگر نتواند در یک مرحله از زمان به یک سئوال ساده ما پاسخ ندهد این کامپیوتر یا ماشین به گوشه ای پرتاب خواهد شد و اگر ما در مسابقات جودو به مدالی دست نیابیم آیا باید به گوشه ای پرتاب گردیده و یابرای همیشه نادیده گرفته شویم ؟

اگر ما به گوشه ای پرتاب شدیم ، آیا احتیاج به زندگی کردن به کار و در آمد نداریم ؟! پس برای یافتن کار دارای چه نوع تحصیلات و یا تجربه کاری و توانایی هستیم ؟ در اینجا من نمی خواهم از موضوع خارج شویم ،لذا بر میگردیم سر اصل مطلب .

مربیان بایستی بهترین تکنیک های پرتابی برای جودو کار خود را انتخاب کنند فاکتورهای مهمی از جمله رده و سطح کمربند فرد جودو کار حتی سن و استاندارد فیزیکی فرد در این زمینه دخیل است . میتوان گفــت کــه فرد جودو کاری که دارای دان 2 با 18 سال سن بایسته است مورد آموزش قرار بگیرد جهت تکنیک های که در خور شکل و فرم فیزیکی خود باشد اغلب مشاهده شده که این فرد سراغ تکنیک هایی میروند که در حد و فرم خود نیست و این آموزش توسط مربی خیلی سخت است و میتواند شاگرد را خسته و حتی ناامید کند ولی در نهایت برای فرد جودو کار خیلی مفید خواهد بود . مربی میبایستی خود دارای تجربه کافی در مورد تکنیکی که به شاگرد خود آموزش میدهد داشتــه باشد ، در صــورتی که مربی نسبت به تکنیکی که به شاگرد خود میدهد مردد باشد و آگاهی از تکنیک نداشته باشد بهترین روش برای مربی جهت آموزش تکینک به هنرجوی مبتدی آموزش nage-no-kata میباشد.

پرتاب هایی که در ناگه نو کاتا آموزش داده میشود به دو سمت چپ و راست میباشد و مربی میتواند آنها را بدون هیچ شبه و تردیدی به هنرجو آموزش بدهد . البته باید به این نکته بسیار مهم اشاره کرد که خود مربی باید اطلاعات و تسلط کافی به کاتا داشته باشد .
اگر یک قدم به عقب برگردیم من به جرات میتوانم بگویم که فقط تمرینات دایره ای و یا رندوری نیست که هنرجو را تربیت میکند بلکه اجرای صحیح تکنیک به سمت چپ و راست که در کاتا آموزش داده میشوند میتواند موثر گردد.

وقتی که تکنیک های tokui-waza دسته بنهدی شده اند که چگونه هنرجو بایستی 10،000 بار این تمرینات را انجــام بدهد و جهت یادگیری این نوع تکنیک ها فقط به uchi kumi بسنده میکند و بیشتر جودو کارها حتی بعد از اینکه هر تکنیکی را 10،000 تا 100،000 بار انجام داده اند پی برده اند که هنوز در اجرای تکنیک با مشکل مواجه هستند و بایستی برگردند به اصول اولیه و پایه تکنیک و این اصول را میتوان در کاتا پیدا کرد .

لذا استاد جیگار کانو عنوان میکند که کاتا ” گرامر ” جودو است و رندوری ساخت و ترکیب جودو است با توجه به این مطالب من عنوان میکنم که جایگاه مناسب برای تمرینات اوچی کوی و رندوری ها جهت پیروز شدن در مسابقات اجرای صحیح کاتا میباشد .

به هر حال به نظر میرسد که ما مسئله پیچیده و غامضی را با این بیانیه تسخیر کردیم. اگر اجرای رندوری با افراد قوی موثر است پس به نظر میرسد که کاتا برای افراد حرفــه ای یک کار بیهوده است ولی من به این اصل اعتقادی ندارم ، در هر رندوری راه های زیاید برای جلوگیری از اتلاف وقت جودوکار موجود است و من معتقدم که مربیان از من نخواهند خواست که من آن راهها را به آنها یادآوری کنم .

بصورت کلی اگر جودوکاری افت و یا حرکات تکنیکی را از طرف های مختلف راست و چپ تمرین نکند و تنها به یک طرف گاردگیری اکتفا کند در واقع میشود گفت که جودوکار مسابقه دهنده ما وقت را به هدر داده و در مسابقه از نتیجه مطلوب بهره مند نخواهد گردید و برای تقویت اینگونه پرتاب ها چه راست و چه چپ فرد مسابقه دهنده میبایستی به کاتا بپردازد که در کاتا هر دو طرف مورد استفاده قرار می گیرد .

اگر جودو کار بدون توجه به اینکه حریف مقابل خود در چه سطحی باشد فقط در یک جهت ( چپ یا راست ) تکنیک خود را اجرا کند فکر میکنم همانند استفاده از اسلحه سنگین بر روی قایق کوچک ماهیگیری خواهد بود .
صحبت کردن در مورد تمرینات دایره ای یک سوال دیگر برای مربیان بوجود خواهد آورد . وآن اینکه حداقل تعــداد اوچی کومی که یک جودوکار برای برنده شدن در مسابقات المپیک هست چقدر باید باشد ؟ تمرینات با وزنه جایگاه خاصی را در تمرینات جودو دارد ، تمرینات دایره ای با وزنه یک نوع مهارتهایی را در فرد جودوکار ایجاد میکند که یک مربی خوب می تواند از آن برای فرد مسابقه دهنده به خوبی استفاده کند . بعضی از جودوکارها بدون یک مربی خوب نمی توانند به وجــود با ارزش و نقاط قوت خود به خوبی پی ببرند که چقــدر راحت تر و سریع تر میتوانند به حد بالای مطلوب در جودو برسند .
با کشش های اصولی و بنیادی که در جودو مورد نیاز است ، نمی توان صرفا” اکتفا به تمرینات وزنه کرد حتی ما در تمرینات دوره ای استفاده از کشیدن طناب را به هنرجویان خود آموزش می دهیم ولی این نوع تمرین بدون در نظر گرفتن اصول صحیح بنیادی جودو بی فایده خواهد بود.

دویدن و حرکات هوازی نیز به نوع خود مفید است و جایگاه خاصی را در تمرینات جودو دارد اما مانند حرکات با وزنه نمی تواند جایگزین اجرای پرتاب های جودو باشد.من جودوکارانی ر دیده ام که دویدن را تجربه کرده اند و حتی در حد دویدن ماراتن بوده اند ولی در هنگام مبارزه مانند کاه و وزنه سبک از روی تاتامی جودو پرتاب شده اند . پس دویدن با جودو کار کردن دو چیز متفاوت هستند به اینگونه که افراد بر روی تشک جودو با حرکت به راحتی گول میخورند و زمین زده میشوند .

حرکات بـا وزنه و دویدن در تمریناب جودو همانند یک مکمل دارویی است ولی میتوانند به اوچی کومی رندوری و شیایی که این خود یک نوعی از کاتاست کمک کنند .
در ژاپن یک ضرب المثلی هست که میگوید زندگی سامرایی ها همانند یک شکوفه است یعنی زندگی آنها خیلی زیباست ولی عمر کوتاهی دارند . آیا این ضرب المثل در مورد افراد حرفه ای و مدال آور در جودو نیز مصداق دارد ؟

امیدوارم که نه . من امیدارم که این افراد تمرینات کلی در جودو داشته باشند که شامل تمرینات دایره ای ( با وزنه دویدن و غیره ) و تمرینات کاتاباشد .
داستان مربی گری نیز به این ضرب المثل ژاپنی ختم میشود که قهرمانی در جودو همانند یک شکوفه است که عمر پایدار و طولانی ندارد پس یک جودوکار می تواند مربی خوبی نیر باشد و یک مربی خوب در جودو بایستی آگاهی کلی نسبت به تمام زوایای جودو داشته باشد تا بتواند یک فرد معمولی و ابتدایی در جودو را آموزش بدهد . هر جودو کاری بالاخره یک روزی مربی خوبی خواهد شد که موردانتظارات است و این مربیان خوب امیدوارم که برای همیشه در جودو باقی بمانند.
آخرین قسمتی که در مورد مطالب خود اظهار می نمایم این است که بایستی به کاتا اشاره کرد ، اگر یک مربی در مورد شاگرد برجسته خود صحبت میکند به این فرد در دوران قهرمانی خود فقط تا یک مرحله خاصی پیش میرود و بعد از آن بایستی فرد مربی به شاگرد خود آموزش های لازم در مورد کاتا بدهد . پس یک مربی خوب بایستی هم کار حرفه ای خوب بلد باشد هم کاتای اصولی و صحیحی را آموزش بدهد. با توجه به تجربیات من به بعضی از جودوکارها نقاط طلایی خود را در جودو از دست می دهند ، از جمله این نقاط طلایی این است که فرد حودوکار حاضر به پرتاب شدن نمی شود حتی یک دفعه لذا در پرتاب های کاتا مثل کاتاگورما این فرد با مشکل مواجه خواهد شد و در اولین پرتاب ناگه نوکاتا مثل اوکی اتوشی آنها با سنگینی تمام به زمین میخورند و با این کار هم تعادل خود و هم تمرکز توری را بهم میزنند . اینها مشکلاتی است که مربی میبایستی در همان ابتدا به آن توجه کند و من مطمئن هستم که مربیان دیگر با من موافق هستند که بایستی در درجه اول به شاگردان نحوه آموزش زمین خوردن را آموخت .
اگر مربیان به گروه های مختلف جودو کاران توجه کنند و با توجه به سطح درجه و شرایط سنی آنها و تجربه جودوی آنها به آنها کاتا آموش دهند ، در آینده هم مربی و هم شاگرد به هدف والای خود خواهند رسید .

جودو کارانی که پا به سن میگذارند ، در اجرای کاتا همیشه میخواهند توری باشند تا از زمین خوردن در امان باشند و این خوب نیست و اگر این افراد به عنوان اوکی تمرین نکنند من فکر می کنم که این افراد همیشه دارند سایه کار میکنند .

من در ژاپن آموختم که هر جودوکار قبل از اینکه توری باشد بایستی حدود 7 سال به عنوان اوکی تمرین کند در آموزش جودو در کشورهای مختلف به افسران و نیزوهای نظامی کاتا را به عنوان توری آموزش میدهند و این فرد هیچوقت به عنوان اوکی تمرین نخواهد کرد که این خود یک اشتباه بزرگ است و اگر توری خود به عنوان اوکی تمرین کند به راحتی میتواند به نقاط ضعف خود پی ببرد و در جبران نقاط ضعف خود بیشتر کار کند.

  • نظرات: 0

در مورخه 1392.6.8 در سالن جودو و دفاع شخصی ماکو توسط استاد محمد کیهان(پدر جودو ایران) امتحان کمربند گرفته شد و در پایان موفق به اخذ کمربند مشکی شدن آقایان:

1)غلامرضا اکبری دان 4 مشکی

2)عسگر عزیززاده دان 3 مشکی

3)فرشاد تقی زاده دان 1 مشکی

4)رامین اشرف زاده دان 1 مشکی

5)محرم باختر دان 1 مشکی

6)سجاد حسین نژاد دان 1 مشکی

7)پیمان جلیل زاده دان 1 مشکی

8)سالار جعفر پور دان 1 مشکی

اعطای کمربند مشکی

 

 

  • نظرات: 3

روز 28 اکتبر یا همان 6 آبان که از سال 2011 در تمام دنیا به نام رو جهانی جودو شناخته میشود رو بر تمامی جودوکاران و زحمت کشان جودو تبریک میگوئیم

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  • نظرات: 0